ziekte,ziekenhuis,repatriering...the end.

Hallo allemaal,

Ik had al een blog met leuke weetjes over onze vorige weekjes in Indonesie opgesteld maar aangezien de laatste ontwikkelingen lijkt dit allesbehalve nog van belang.
Bij deze willen wij jullie ook via deze weg op de hoogte brengen van een nogal drastische gebeurtenis tijdens ons reisavontuur.

Zoals sommigen onder jullie al weten ben ik (Ineke) behoorlijk geplaagd geweest door de reizigersziekte en ben ik daardoor enkele dagen aan mijn bed gekluisterd geweest, een dag na ik me wat beter voelde zei Nick dat hij zich ook wat zwakjes voelde maar omdat we reeds een ticket voor de boot hadden geboekt naar de Gili eilanden zijn we toch uit Padang Bai vertrokken.

Tijdens onze eerste nacht op het eiland heeft Nick midden in de nacht een hersenbloeding gedaan, door de beroerte was de gehele linkerhelft van zijn lichaam verlamd. Je kan je inbeelden dat dit een hele nare ervaring was, het ergste was nog dat het midden in de nacht was en dat we op een inimini klein eilandje zaten. Ik ben op de bungalows van onze buren gaan kloppen en die hebben ons meteen geholpen om een boot te organiseren naar Lombok, eens in Lombok aangekomen zijn we met een taxi uiteindelijk in het ziekenhuis geraakt waar Nick meteen de nodige zorg ontvangde.

De eerste dagen werden we een klein beetje aan ons lot overgelaten (niemand verstond daar deftig engels en als we iets vroegen lachten ze en knikten ze van ja,maar uiteindelijk gebeurde er niet veel), ook van onze verzekering hadden we in 3 dagen nog niets gehoord. Door de fantastische inspanningen van de familie op het thuisfront (Ilse, MERCI!!) is de verzekering dan toch gelijk een haas in gang geschoten.

Ondertussen zijn wij deze morgen met een privejet overgebracht geweest naar een privekliniek in Singapore, hier kunnen ze betere tests doen en zoeken wat er exact met Nick gebeurd is. Wij zijn moe maar heel tevreden dat we eindelijk in een goeie kliniek terecht gekomen zijn.

Wat er nu verder zal gebeuren weten we nog niet, er moeten tests gedaan worden, Nick moet terug op krachten komenen hoogtswaarschijnlijk worden we daarna naar Belgie gerepatrieerd,we zien wel,...

Het is absoluut niet leuk om zo een blogverhaal te moeten typen en nog minder leuk zo een nare ervaring te moeten meemaken op reis maar wij zijn al heel tevreden dat Nick elke dag wat beter wordt en goed lijkt aan te sterken!

Veel groetjes vanuit Singapore,

Nick en Ineke

Goodbye Australia!! Aloha Bali !!!!

Selamat pagi, of ook wel gewoon goeiemorgen in het Indonesisch,

Zoals de meesten onder jullie wel al weten hebben we het rode continent ingeruild voor de Indonesische eilandengroep. Misschien eerst eventjes vlug nog onze laatste weken in Australie...

Toen het werk op de mangofarm erop zat ( en ja hoor we hebben beiden met overschot onze 88 dagen behaald, dus als we dat willen, kunnen we een 2de jaarsvisum aanvragen en nog een jaartje in Australie doorbrengen, geen paniek, dat is momenteel niet ons plan, maar een mens kan maar zijn opties open houden natuurlijk) zijn we richting Kakadu nationaal park gereden, we hadden de locals moeten geloven toen ze ons vertelden dat Kakadu niet de moeite was: heel bekend, niets speciaals... Dus daar zijn we snel doorgereden op weg naar Litchfield nationaal park, wat gelukkig wel de moeite was, enorm veel watervallen, beekjes en meertjes om te zwemmen, het ene mooie plaatsje na het andere, jammergenoeg wel wat toeristisch.

Na onze laatste roadtrip zijn we dan uiteindelijk aangekomen in Darwin waar we tegen alle verwachtingen in onze van in een recordtempo verkocht kregen.Toen het tijd werd om de sleutels te overhandigen en Ziggy vaarwel te zeggen kregen we toch een beetje een leeg gevoel vanbinnen. Het is toch ons huisje geweest voor de vorige 10 maanden , maar met een nieuw avontuur in het vooruitzicht waren we daar snel weer over.

Op 9 juli om 19u30 vertrok ons vliegtuig dan richting bali, waar we juist op tijd aankwamen voor mijn verjaardag. Het was fantastisch om mijn verjaardag reeds in Bali te kunnen vieren. De dag begon met een profesionele full-bodymassage van 4 euro/uur liep over in een verrassingsskypegesprek met de familie, een duikje in het zwembad en eindigde met lekker eten en heerlijke cocktails! Geslaagd!

We zaten wel in een supermegatoeristisch gebied waar alles afgestemd was op de toerist en omdat Nick en ik daar extreem onnozel van kwamen hebben we de 2de dag meteen de bus genomen naar een rustiger dorpje langs de zee en zo zijn wij hier in Padang Bai beland waar we een leuke,propere kamer gevonden hebben voor 9 euro met ontbijt en internet inbegrepen. We denken dat we hier wel eventjes blijven om een beetje te acclimatiseren want het is toch wel een hele verandering met Australie. We hadden verwacht dat het een andere wereld ging zijn, maar hierop waren we toch niet voorbereid! Het is echt als op tv en het ruikt allemaal naar wierook en kruiden,...

De toekomst:

We zijn een nieuwe leuze begonnen en die luidt: `we nemen alles dag per dag en dan zien we wel` dus veel kunnen we jullie nog niet vertellen over de toekomst. We zullen zeker hier nog eventjes blijven plakken en gaan hierna waarschijnlijk richting Lombok enzo...
Maar zoals steeds houden we jullie wel op de hoogte!

Wist-je- dat:

-We in het totaal 10 maand in Australie zijn geweest?
- We 5 van de 6 staten van Australie bezocht en doorkruist hebben?
- We bijna 5 maand hebben gewerkt en zo veel centjes hebben verdiend?
- WE AUSTRALIE VERLATEN HEBBEN MET MEER GELD DAN WE 10 MAAND GELEDEN WAREN AANGEKOMEN? Ka-tjing!!
-We 21.000 km hebben gereden in Australie?

- Je hier in Indonesie je poep moet afkuisen met water (en er dus meestal geen wc-papier voorhanden is) en dat toch wel eventjes slikken was in het begin?
- Indonesie 17000 eilanden telt? En Bali waarschijnlijk het meest bekend en het toeristisch is(en wij ook voor diezelfde reden hier waarschijnlijk niet zoveel tijd zullen doorbrengen?)
- We hier betalen inIndonesische Rupiah en wij na 10 maand Australie in ons hoofd omrekenen naar Dollars in plaats van Euros?
- We hier de eerste 2 dagen vooral hebben lopen `sjieten` over dat verkeer hier, ....sjiet, dien is zot!!...sjiet, pas op brommers!!....sjiet, dat er hier nie meer accidenten zijn!!... sjiet, beziet da!!... Maar we nu al als echt balinezen behendig aan de kant springen?
- Ze hier ook langs de linkerkant van de weg rijden?
- Alles hier dubbel of driedubbel zo duur geworden is de laatste 2 jaar en wij toch wel binnenkort goedkopere oorden zullen moeten opzoeken als we nog een eindje onze reizigersschoenen willen aanhouden?

- Quote van deze blog-

- Distance is just a test to see how far love can travel - (unknown)

Na deze lijvige editie van alweer een avontuur van Nick en Ineke danken we jullie om tot het einde door te lezen en hierbij nog veel groetjes,knuffels en liefs,

Nick en Ineke

`T Wintert in Northern Territory...

Ola,

Hier zijn we terug met een nieuw blogverhaaltje, ja we weten het , het is al een heel eind geleden maar hieronder voor jullie allemaal een nieuwe update.

Na de vorige blog zijn we naar Kununurra gereden waar we Roxanne en Niels voor de 4de keer tijdens onze reis door Australie ontmoetten. Altijd leuk om bekende gezichten terug te zien en om eventjes onder Vlamingen te zijn. In Kununurra zijn we vruchteloos op zoek geweest naar een fruitpluk of boerderij job maar daar was absoluut niets te vinden. Veeeeeeel te veel backpackers en wachtlijsten van 3 tot 4 weken voor job. Na 2 weken op ons gat zitten (meestal aan het zwembad) hebben we beslist om verder te rijden richting Katherine en daar ons geluk eens te testen. In Katherine aangekomen had Nick al snel een job vast op een mangofarm waar hij een paar dagen klusjes mocht opknappen voor de oudere farmuitbaters. Een paar dagjes werd een week en 1 week werden er 2. Door eens mooi te lachen en een beetje zielig te doen dat we toch wel nog 14 dagen nodig hebben om in aanmerking te komen voor een verlengd visa hebben we de hartjes van onze bazen week gekregen en mocht ik ook een handje komen helpen op de boerderij.

We helpen hier bij het snoeien van de mangobomen, planten nieuwe bomen, helpen in de moestuin en schilderen en kuisen bijenbakken van de imkerij. We hopen hier nog enkele dagen te mogen blijven (alhoewel het werk wel begint op te geraken) om toch aan genoeg dagen te komen voor een 2de jaarsvisum.
We staan hier gratis op de farm met onze van, hebben frigo, oven, microgolf, badkamer, televisie,... dus het is echte echte echte luxe voor ons!!!

De toekomst:

Als al het werk op de farm erop zitten trekken we verder naar Kakadu National parken Litchfield National park om dan uiteindelijk te eindigen in Darwin en daar te proberen onze van toch nog voor een schoon prijsje van de hand te doen.

Wist je dat:

- Wij al 8 maand geen regen meer gezien hebben, dit is toch wel de natte droom van elke belg zouden we zo denken.
- Nick dacht dat marshmallows kleine worstjes waren en hij dus behoorlijk ontgoocheld was als hij `s avonds zachte snoepjes in het kampvuur moest opwarmen.
- Het uurverschil met Belgie weer veranderd is? Het is nu 7,5u vroeger bij ons dan bij jullie, maarja wie houdt het nog bij eh?
- De winter hier officieel begonnen is en het hier dagelijks een bibberende 30 graden is?
- We hier al road trains (gigantische camions) zijn tegengekomen van meer dan 60 meter?
- We nu in de geboortestad van Cadel Evans wonen? ( Voor de nietsvermoedende vrouwen, moeders en tantes, Cadel Evans is blijkbaar een bekende wielrenner.)
- De reclame hier op televisie nog veeeeeeeeeeeeeel erger is dan in Belgie? Ze hebben hier 4 maal reclame in een programma van 20 minuten!!! VERSCHRIKKELIJK!
- We op een afstand van 14 kilometer, 23 dode kangoeroes geteld hebben? Wij kunnen wel met grote trots zeggen dat wij in onze 20000km nog geen enkele kangoeroe hebben geraakt!
- WE VOLGENDE WEEK 2 JAAR SAMEN ZIJN!!! Waarvan we al bijna 10 maand in het buitenland doorbrachten?

Quote van deze blog:

- You don`t make plansBEFORE you hit the road, you make and change your plans WHILE you are travelling.That is the only way tobe completely free, everything is possible, everything can happen,...
(Ineke Anckaert herself)

We wensen jullie nog steeds al het beste en sturen een beetje zon via de nodige virtuele kanalen zodat jullie dezomer in kunnen luiden.

Veel kussen,knuffels en groetjes,

Nick en Ineke

Kissing Camels, Finding Nemo`s, Chasing Dolphins and Swimming with Sharks!

Goeiedag Belgie!!

Ik weet dat ik hier heel snel opnieuw ben met een blogverhaal maar er is ondertussen al weer 't een en tander gebeurd en we hebben jullie vanalles te vertellen!

Na de vorige blog waren we onderweg naar Exmouth om daar een paar dagen te genieten van het nationale park! Toen we daar aankwamen wisten we het meteen: hier zijn we binnen de eerste dagen nog niet weg... en inderdaad... we hebben daar8 dagen onze bikini en zwembroek versleten. Wewaren een heel mooi plaatsje op een heelleuk strandje toegewezen gekregen en toen we `s avonds met alle andere campers naar de happy hour gingen, kwam uit dat de backpackers die naast ons stonden WEST-VLAMINGEN waren!! Van Ingelmunster dan nog wel!! Amai wat was dat leuk om nog eens lekker plat west-vlaams tegen andere mensen te kunnen praten! Fien en Peter bleken supertoffe gasten te zijn (hoe kan het ook anders, echte west-vlamingen,hehe) en we hadden een hele leuke tijd samen!

In het park hebben we onze dagen gevuld met wandelingen door mooie kloven te maken en vooral heel heel heel veel te snorkelen!!! Van het ogenblik we ons snorkelmasker opzetten en ons hoofd onder water staken waanden we ons in een andere wereld, felgekleurde vissen, prachtige koralen,alle karakters van'Finding Nemo' en 'Arielle' allemaal door elkaarENin het echt. We zagen dolfijnen, gigantische schildpadden, sting rays en zelfs een echte haai!! We hadden een fantastische tijd in dit PRACHTIGE nationaal park.
Op dat moment hadden we door dat de westkust van Australie waarschijnlijk nog waanzinnig mooie dingen te bieden had en hebben we beslist van toch nog geen einde aan ons avontuur hier te maken ennog verder te cruisen richting het Noorden. Onze van doet het de laatste tijd heel erg goed, hij is al 2700km niet meer stilgevallen en hij oververhit ook niet meer, dus we beslisten van het erop te wagen en begonnen onze trip verder naar het Noorden te plannen! (hout vasthouden)

We maakten een tussenstop in Karijini Nationaal park en ook daar waren we weer overdonderd van de schoonheid van West-Australie! We vonden kleine meertjes in 100 meter diepe kloven en maakten prachtige wandelingen door de kloven heen.

Ondertussen zijn we bijna aangekomen in Broome (linksboven op de kaart van Australie, voor de geinteresseerden) wat zo ongeveer 1700km verder is van waar we de vorige blog hebben geschreven. De afstanden zijn hier gigantisch groot, 600km tussen 2 steden is meer regel dan uitzondering, dus we vullen wel heel veel dagen met rijden en in de auto zitten. Maar het grote verschil met in Belgie is dat er hier ook echt iets te zien valt als je door de ruit staart.

De toekomst:

Wel ons toekomstplan is natuurlijk weer wat aangepast, na Broome zijn we van plan om naar Kununurra te rijden en daar werk te zoeken voor 3-4 weken in de fruitpluk, als het goed meevalt eventueel langer (alle centjes zijn altijd welkom natuurlijk, we zullen zien hoelang onze rug het volhoudt.) Daarna reizen we verder richting Darwin via Kakadu National Park om dan daar onze van te verkopen en verder te reizen naar Azie! Dus we zullen Australie nog niet meteen verlaten, misschien binnen een maand of 2, wie weet, we zien wel!!

Quote van deze blog:

- Not all those who wander are lost. - J. R. R. Tolkien

Wens ons geluk, dan doen wij voor jullie hetzelfde!!
Veel groetjes,

Nick en Ineke

Doei geitjes! Dag avontuur!

Hallo Allemaal,

Hier zijn we terug met een nieuw blogverhaaltje om de geintereseerden op de hoogte te houden van wat we allemaal uitgespookt hebben in de laatste maand!

Wel, bij onze vorige blog waren we nog aan het werken in Shark Bay, waar we voor 2 kleine geitjes mochten zorgen en ons eigen kleine huisje hadden!
Doordat we daar met nog een ander koppel samenwerkten, raakte het werk stilletjesaan wat uitgeput en enkele weken terug kregen we het nieuws dat we niet langer konden blijven!

Dus sinds vorige week zijn we terug on the road, wat leuk zou zijn als we geen problemen met onze van zouden hebben! We dachten dat onze van vermaakt was eens we ons werk verlieten, maar niets was minder waar, de radiatorventilator is plots afgebroken terwijl we aan het rijden waren en heeft een gat in onze radiator geslaan! Daar stonden we dan in the middle of nowhere, zonder gsmverbinding, dichtste dorpje op 180 km afstand en een auto die voor geen meter meer bewoog!
Uiteindelijk hebben we via liften enzo kunnen bellen naar de wegenhulp die ons is komen ophalen, doordat de afstand zo ver was hebben we daarvoor een fortuin moeten neertellen, maar we waren dan toch uiteindelijk in de bewoonde wereld! Omdat we niet weer van plan waren om al onze zuurverdiende centjes aan de mechaniekers van Australie te geven hebben we onze van alleen proberen te herstellen en... DAT IS GELUKT (wel met een beetje advies en gereedschap van een mechanieker) maar toch, we zijn best wel trots op onze nieuwe kennis van onze metalen vierbander!

We zijn in Carnarvon ook opzoek gegaan naar een job omdat we nog 14 dagen moeten werken om in aanmerking te komen voor een 2de jaars visum (niet dat we van plan zijn om hier nog een jaar langer te blijven, maar we houden graag onze opties open, misschien in de toekomst ofzo,...) Voor de plantages en de fruitpluk waren we blijkbaar nog enkele weken te vroeg maar we hebben wel wat klusjes mogen doen bij een manneke van 88 jaar die sommige dingen rond zijn huis niet meer zelf kan doen. Dat was wel een leuke ervaring, da manneke zat constant op onze vingers te kijken (delegeren) en liedjes (constant hetzelfde) te fluiten terwijl wij aan het werken waren en smiddags kregen we dan een lekkere (maar minimale) lunch van zijn vrouwtje! Jammergenoeg telt dat niet mee voor onze 14 dagen en moeten we dus nog steeds op zoek naar een job!

Ondertussen kwamen we Roxanne en Niels (belgen die we 6 maand geleden hebben leren kennen aan de andere kant van Australie) opnieuw tegen!
Heel leuk om nog eens nederlands te kunnen praten tegen mensen en om samen gezellig te klagen over Belgie (haha). We hebben beslist om enkele dagen samen te reizen en dat is hetgeen we nu aan het doen zijn, heel gezellig! We zijn nu wel heel erg aan het genieten van het lekker niets doen want dat was toch al efkes geleden.

De toekomst:

Binnen een weekje ofzo keren wij terug naar Carnarvon om nog eens te proberen een job in de fruitpluk te vinden voor enkele weken. We gaan daarna dan ook proberen onze van te verkopen en terug te keren naar Perth. Ja, we hebben beslist dat we niet meer verder langs de westkust naar het Noorden gaan rijden omdat we bang zijn dat onze Ziggy onderweg helemaal uit elkaar zal vallen. Dus we hebben onze oorspronkelijke plannen jammergenoeg moeten aanpassen en zullen het Noorden en ook ayers rock (die grote rode bekende rots in het centrum van Australie) jammergenoeg niet te zien krijgen! Maar om dat te compenseren hebben we wel beslist dat we nog niet meteen naar huis komen en dat we eerst nog een eindje gaan rondtoeren in Azie, de plannen nu zijn om Bali, Singapore, Maleisie, Thailand, Laos, Cambodja, Vietnam, India en Nepal te doen. Maar dat zijn enkel plannen natuurlijk, die kunnen heel snel veranderen, maar het is leuk om ergens naar uit te kijken!
We zijn alletwee klaar voor een andere cultuur en een nieuw avontuur!

Wist je dat:

- Iedereen in Western Australia Franse backpackers haat omdat die zo vuil, luid en ongemanierd zijn!!
- Alles hier nog veeeeel duurder is dan in de rest van Australie?
- We boven op een sleepwagen in onze van geslapen hebben, om beetje zeeziek van te worden!
- Het landschap in Western Australie bijna niet meer veranderd en alles behoorlijk droog en dor is?

Quote van deze blog:

-A good traveler has no fixed plans and is not intent on arriving.' - Lao Tzu

Veel groetjes en wij horen jullie graag terug!

Nick en Ineke

Op een geit door de outback

Hallo iedereen,

We weten dat het een behoorlijk eindje geleden is sinds ons laatste blogverhaal maarsinds we weer tot de werkende medemens behoren hebben we `s avonds meer zin om met ons lui achterwerk in de zetel te ploffen dan blogverhalen te typen!
Vorige keer waren we onderweg naar Shark Bay omdat we daar konden gaan werken, we waren heel erg bang dat we er niet gingen geraken met onze Ziggy, maar wonder boven wonder zaterdag 4maart zijn we dan toch aangekomen.

We hebben hier een klein huisje tot onze beschikking en zijn daar allebei heel erg blij mee, tis eens iets anders na 6 maand in de koffer van een van gewoond te hebben.

We werken nu bijna elke dag van 7 tot 5 en ons takenpakket bestaat vooral uit klussen, tuinieren, schilderen, restaureren, geiten vangen, windmolens herstellen, koken, kuisen,...
We verdienen goed onze boterham en doordat we 400km van de dichtsbijzijnde stad wonen verdoen we ook niet veel centjes.

Ze hebben hier schapen en geiten als huisdieren, heel tam, komen om je schoot kruipen en vragen om gestreeld te worden, de hele kleintjes moeten ook 4 maal per dag gevoederd worden met een papfles. 2 weken geleden kregen we ons eerste eigen geitje, een vre koddig grijs miniding mocht sinds dan `s avonds met ons mee naar huis. 2 dagen later hebben we een broertje voor hem gevonden en nu zijn wij een heel gelukkig gezinnetje met Prince en Oscar erbij (manman wat zal dat pijn doen om die 2 achter te laten als we vertrekken).

Onze baas is blijkbaar de beste mechanieker van het land en hij heeft zijn neus eens in onze Ziggy zijn capo gestoken en is er met heel slecht nieuws terug uitgekomen. Blijkbaar is onze van volledig kapot en is het bijna onmogelijk om daar nog nieuwe stukken voor te vinden omdat hij zo oud is. Dat is natuurlijk een hele grote klap in ons gezicht aangezien we van plan waren om de van op het einde van onze trip te verkopen. Grote zucht!

We beschikken hier ook niet over internet (heel af en toe eens in de bazin haar huis) dus vergeef het ons als er niet snel op jullie mailtjes gereageerd wordt, het kan rap een paar weken duren eer we de kans krijgen om terug te sturen.

Voor alle mensen die ons huisje of onze 2 kleine schatten of de omgeving waarin we werken eens willen zien, er zijn foto`s van dit alles terug te vinden op ineke haar facebook!

De toekomst:
We hopen van tot halfweg mei in Shark Bay te kunnen blijven en we hopen dat we dan onze van terug tot in Perth krijgen om hem daar te `verkopen` of `weg te geven` of `langs de kant te laten staan`... en op het vliegtuig naar Bali te springen om te beginnen aan onze ontdekkingstocht door Azie. Byebye Australia!!

Wist je dat:

- Er hier geen noordpoolsteraan de hemel staat maar een zuiderkruis doordat we hier aan de andere kant van de wereld zitten.
- Ze hier wilde kamelen hebben rondlopen en wij daar jammergenoeg nog geen foto`s van hebben kunnen trekken, maar ze komen er beloofd!
- Ze mannengeiten hier Billy`s noemen en vrouwegeiten Nanny`s
- Ze in Australie nooit afdrogen omdat alles al droog is tegen dat je gedaan hebt met afwassen.
- De meeste dodelijek ongevallen op boerderijen hier gebeuren door het rijden met quadbikes? Maar wij zijn heel voorzichtig hoor mama`s!
- Onze oprit 82 km lang is en voor 40 kilometer uit dirt road bestaat?

-Quote van deze blog:

Tourists don't know where they've been, travelers don't know where they're going.' - Paul Theroux

Wees gegroet,

Nick en Ineke

Weg rozegeur...Weg maneschijn...

Weg rozegeur, weg maneschijn

Andere titels konden ook nog geweest zijn:

- Man man man miserie miserie miserie
- Murphy heeft ons gevonden en laat ons niet meer los
- Aan alle lelijke liedjes komt blijkbaar GEEN eind

Ja zoals jullie kunnen lezen in de titels heeft het geluk ons eventjes verlaten en kampen we nogal met wat problemen, maar hieronder daarover meer, nu eerst eventjes verder gaan waar we de vorige keer gestopt waren.

Melbourne: ondertussen hebben we Melbourne bezocht, een heel leuke levendige stad. We waren daar net met de finales van de tennis en hebben daar natuurlijk alles uitgehaald!
We hebben samen met wel 1000 anderen naar ons Kimmeke gekeken tegen Azarenka op een heel groot scherm midden in de stad! Alle belgen en eigenlijk ook alle Australiers en alle Europeanen waren terecht ferm ontgoocheld toen Kim verloor!!
Op 28 januari (Nick zijn verjaardag) had hij een ticket gekregen om naar de vrouwefinale te gaan kijken, ook al was het ons kimmeke niet, toch vertrok hij met goeie moed naar het stadium om een ervaring van zijn leven mee te maken => helaas 300 dollar en 1u20min later was het spel gespeeld met een verdiend winnende Azarenka. Om toch nog een beetje waar voor zijn geld te hebben is hij nog blijven kijken naar de mannendubbel in de grote rod laver arena, ondertussen zat Ineke naast een koppel gezellige Hollanders de match te volgen op het grote scherm in tstad!
Oja niet te vergeten, in Melbourne hebben we ook Dajo , een studievriend van Nick en David, een studievriend van Ineke teruggezien! Met beiden een leuk weerzien, altijd geestig om mensen te zien die je kent zo ver van huis!

Onze onsjans:
- We waren al heel de reis er op gevierd dat we naar Tasmanie zouden gaan, blijkbaar een prachtig eiland net iets onder Australie. Toen we eindelijk naar de schepen info gingen vragen over de prijs kregen we pal het deksel op onze neus, 400 dollar voor enkele weg!! Grrr... behoorlijk onmogelijk om zoveel geld neer te tellen om enkele weken naar Tasmanie te gaan!
- Ondertussen waren we al enkele keren stilgevallen met onze auto, maar we kregen hem iedere keer gemakkelijk opnieuw in gang en waren nog niet overdreven gealarmeerd.
Daarna begon onze zoektocht naar mechaniekers die ons wouden helpen, om een heeeeeeeeeeeel lang verhaal wat korter te maken: 1 maand later, 5 mechaniekers later en meer dan 1000 dollar later zitten wij nog steeds met hetzelfde probleem met onze auto!
Hij valt op onverklaarbare wijze stil en het is een groot raadsel voor alle mechaniekers.
Ze zijn telkens zeker dat ze de oorzaak gevonden hebben, wij krijgen weer hoop, zij rekenen goed door (90 dollar per uur!!!) en 100 km later zitten we opnieuw met hetzelfde probleem, grrrrrrr!!
Er is hier ook een heel groot tekort aan mechaniekers, waardoor we altijd minimum 5 mechaniekers moeten aandoen voor 1tje tijd heeft om te helpen, een mens zou plots soms echt geen zin meer hebben om den uitleg nog keer te doen! En boven dit alles hebben we er sinds eergisteren een compleet nieuw probleem bijgekregen, onze time chain in de motor is beginnen ruttelen en dat blijkt ook een heel dure aangelegenheid te zijn om te laten maken, dusja zoals jullie zien ... het stopt niet!
Nuja maandag mogen we opnieuw naar een mechanieker en we hopen dat die net iets langer gestudeerd heeft en net iets minder duur is dan al de andere (yeah right)

other stuff: Om toch met een goed gevoel te eindigen hieronder nog een overzichtje van alle leuke dingen die we ondertussen ook hebben gedaan:
- We hebben the great ocean road afgereden, the twelve apostels gezien, prachtig!!
- We hebben erg leuke franse, nederlandse en duitse backpackers leren kennen en daar mening wijntjes mee gedronken!
- We hebben de nullarbor afgereden ( afstand van 3000 km, evenver van Parijs naar Moskou)
Er was daar werkelijk niets anders te zien dan weg en weg en een vree dor landschap langs de kant van de weg, je kan het op zen minst een ervaring noemen!
- We hebben aan een kraampje echte belgische wafels gegeten en in de winkel een blokje echte Hollandse edam gevonden voor niet zo veel geld.
- We hebben van een andere backpacker de laatste 2 seizoenen van de Big Bang theorie gekregen, whoehoew!
- We hebben een boom van 68 meter beklommen (en dat met hoogtevrees)

Wist je dat:

- We ons uurwerk al 4 maal hebben moeten aanpassen hier in Australie, momenteel is het 7 uur voor bij Belgie
- De nullarbor (die lange weg met niets) zijn naam te danken heeft aan het latijn `nullus arbus`, wat betekend `geen bomen` waarmee ze wouden aantonen dat vanaf dat punt geen vegetatie meer groeide en inderdaad wij kunnen dat beamen!
- Hier in Western Australie iedereen de hand naar elkaar opsteekt bij het autorijden, dit waarschijnlijk omdat de afstanden zo danig ver zijn en de mensen dan nog eens iets te doen hebben tijdens het rijden.
- We aan de grens tussen zuid-Australie en West- Australie al onze groenten en fruit enzo moesten afgeven.
- Dat we onderweg al dorpen zijn tegengekomen met 7 en 46 inwoners!!

De toekomst:

Wel als - en we zeggen wel als- de problemen met onze van opgelost geraken dan zouden we binnen enkele dagen in Perth moeten aankomen en van daaruit gaan we dan in vliegende vaart verder naar Shark Bay, waar een job op ons wacht! We hebben een job op een camping in the middle of nowhere waar we enkele maanden zullen tuinieren, schilderen en geiten vangen! We krijgen daar ook ons eigen kleine huisje om in te wonen tijdens die periode, dat zal eens leuk zijn na een haljaar in een Van! We weten nog niet juist hoelang we daar zullen blijven, waarschijnlijk een maand of 2! De internetverbinding wordt hier ook hoe langzamer hoe slechter dus het zou kunnen gebeuren dat wij minder en minder in staat zullen zijn jullie van ons doen en laten op te hoogte te brengen! Maar we doen ons best en we denken dat jullie wel eventjes zullen zoet zijn met deze kloefer van een blog!!

Quote van deze blog

- Als je denkt dat je bij het einde van de weg beland bent dan is het slechts een bocht die je moet nemen om weer op een recht stuk weg uit te komen! - (Griet Vanassche, mama Ineke)

We horen jullie graag de volgende keer terug!!
Groetjes,

Nick en Ineke

teveel om in 1 titel te kunnen vatten...

Dag Iedereenekens,

Hier zijn we weer, nog altijd gezond en wel, nog altijd enorm aan het genieten van ons avontuur en nog altijd dagelijks verrast...

We hebben al weer veel gedaan en meegemaakt sinds de vorige blog, dus ik probeer het kort voor jullie samen te vatten:

- We hebben een 2de batterij geinstalleerd in onze van en daar zijn we enorm blij mee, we kunnen nu alles opladen (laptop, batterijen,...) en ons minifrigo`tje fris houden, HEMELS!!
- Op het moment wij de vuurtoren van Byron Bay bezochten was alles afgezet door de politie en waren rescuewerkers bezig een lijk naar boven te halen. Een jongeman van 22 moet daar blijkbaar de avond ervoor over de reling gekropen zijn, akelig!
- We hebben van HEEEL HEEEEEL hoge rotsen in het water gesprongen, de eerste keer best wel spannendmaar daarna wisten we van geen ophouden niet meer! Superleuk!
- Nick zag een grote mooie leguaanzitten op het midden van de weg en had een beetje te laat door dat die leguaan niet van plan was om aan de kant te gaan, bij deze willen wij onze diepste betuigingen over brengen aan de familie van meneer de leguaan. Het spijt ons...
- We zijn naar de plaats geweest waar de hyperbekende, supersjieke soap `home and away` wordt opgenomen en Ineke viel bijna flauw bij het zien van al dat prachtigs dat ze al jaren op tv ziet! Jammergenoeg waren er geen opnames aan de gang en waren nergens acteurs te bespeuren!
- We hebben Sydney bezocht, zoals jullie in de vorige blog konden lezen zagen wij daar beiden een beetje tegen op, maar wat hadden we het bij het verkeerde eind!! We waren van plan 3 dagen in Sydney door te brengen en zijn uiteindelijk een week gebleven! We hoeven jullie dus niet uit te leggen hoe leuk we het daar vonden, heel multicultureel, absoluut niet zo groot,toffe sfeer,... We hebben een leuke tijd gehad in Sydney!
- Na meer dan een maand eindelijk nog eens onze was kunnen doen, veel veel veel...
- Na een week Sydney en op de dag van vertrek toch nog vlug eens langs de set van Home and Away gereden om te kijken als er geen acteurs aan het werk waren ... EN... JAJAJAJAJAAA!! Ze waren aanhet filmen en er liepen acteurs rond, WAAAAA, Ineke kwam natuurlijk volledig zot en had daar de dag van haar leven, echt leuk om eens mee te maken en zelfs Nick moet toegeven dat hij het best wel interessant vond!
-We zijn ook naar de Blue Mountains geweest en die hebben zeker hun naam niet gestolen, er hangt een blauwe waas boven de bomen, heel mooi en speciaal om te zien. We hebben heel mooie uitzichtposten gezien en wandelingen gemaakt!
- We hebben ondertussen ook Jervis Bay bezocht en moeten zeggen dat het werkelijk prachtig is, zo een wit zand hadden wij nog nooit gezien en ook de zee was perfect om een beetje met ons bodyboard te spelen.
- We beginnen wel te voelen dat we al vre verwend geweest zijn, we hebben al zodanig veel mooie dingen gezien dat we ons er soms op betrappen dat we het niet meer allemaal ten volle apprecieren. Maar we denken dat het wel normaal is dat je bij het eerste mooie strand meer overdonderd bent dan bij nr 234.

Wist je dat:

- Ze hier allemaal hun familiefeesten in het park geven ipv bij hen thuis?
- De favoriete sporten hier Cricket en Rugby zijn, voetbal staat veel lager op de ladder!
- We al aan onze 4de zonnebril en 5de paar sletsen zijn sinds we hier zijn aangekomen, een nadeel van elke dag met het zonnetje getrotseerd te worden natuurlijk!
- De prijzen in de supermarkten hier elke week veranderen, er zijn elke week acties en alle groenten en fruit veranderen wekelijks van prijs, zo is het natuurlijk altijd een avontuur om de goedkoopste dingen eruit te halen.
- Je bij elke 30 dollar aankoop in de supermarkt een kortingsbon van 4 ct/l krijgt voor je nafte!
- Alle winkels hier altijd in grote winkelscentra`s geconcentreerd liggen en je geen winkelstraten hebt zoals in Belgie.
- Geeneen Australier een camera heeft? Ze gebruiken hier allemaal hun supergrote, hypermoderne GSM`s foto`s te trekken!
- Veel mensen foto`s nemen van onze van en we dan toch altijd een beetje trots zijn!!
- We vooral Duitse en Franse backpackers tegen komen onderweg!
- We al beginnen te voelen dat we al een eindje weg zijn uit Belgie, de `uit hetoog, uit het hart` is duidelijk geen fabeltje!

De toekomst:

We zijn nu onderweg naar Melbourne en hopen van daar morgen of overmorgen aan te komen.De 26ste januariis het hier namelijk `Australia Day` , de nationale feestdag en we hadden dit graag gevierd in Melbourne! Ook het Chinees Nieuwjaar is net begonnen (Dit duurt een week) en met dat Melbourne de grootse Chinatown van Australie bezit willen de festiviteiten daar ook graag eens gaan waarnemen!
En niet te vergeten, op 28 januari (Nick zijn verjaardag), gaat Nick naar de vrouwefinale van de Australian open en we hopen natuurlijk allemaal met hem mee dat ons Kimmeke de finale mag halen! We denken van een eindje in Melbourne te blijven hangen en daarna ofwel Tasmanie te bezoeken of verder door te rijden naar Adelaide, we zien wel,... Maar zoals we steeds schonekes doen, zullen we jullie ook nu zeker en vast op te hoogte houden!

- Quote van deze blog-

- Only the fools who think they can change the world, are the ones who actually do! -
(Steve Jobs)

Aan iedereen die het tot het einde van deze blog geschopt heeft, een dikke proficiat en een hele grote DANKUWEL! Niet te vergeten : wij vinden het altijd heel leuk om wat feedback of reacties te krijgen op onze blog!

Knuffels en groetjes,

Nick en Ineke