Op een geit door de outback
Hallo iedereen,
We weten dat het een behoorlijk eindje geleden is sinds ons laatste blogverhaal maarsinds we weer tot de werkende medemens behoren hebben we `s avonds meer zin om met ons lui achterwerk in de zetel te ploffen dan blogverhalen te typen!
Vorige keer waren we onderweg naar Shark Bay omdat we daar konden gaan werken, we waren heel erg bang dat we er niet gingen geraken met onze Ziggy, maar wonder boven wonder zaterdag 4maart zijn we dan toch aangekomen.
We hebben hier een klein huisje tot onze beschikking en zijn daar allebei heel erg blij mee, tis eens iets anders na 6 maand in de koffer van een van gewoond te hebben.
We werken nu bijna elke dag van 7 tot 5 en ons takenpakket bestaat vooral uit klussen, tuinieren, schilderen, restaureren, geiten vangen, windmolens herstellen, koken, kuisen,...
We verdienen goed onze boterham en doordat we 400km van de dichtsbijzijnde stad wonen verdoen we ook niet veel centjes.
Ze hebben hier schapen en geiten als huisdieren, heel tam, komen om je schoot kruipen en vragen om gestreeld te worden, de hele kleintjes moeten ook 4 maal per dag gevoederd worden met een papfles. 2 weken geleden kregen we ons eerste eigen geitje, een vre koddig grijs miniding mocht sinds dan `s avonds met ons mee naar huis. 2 dagen later hebben we een broertje voor hem gevonden en nu zijn wij een heel gelukkig gezinnetje met Prince en Oscar erbij (manman wat zal dat pijn doen om die 2 achter te laten als we vertrekken).
Onze baas is blijkbaar de beste mechanieker van het land en hij heeft zijn neus eens in onze Ziggy zijn capo gestoken en is er met heel slecht nieuws terug uitgekomen. Blijkbaar is onze van volledig kapot en is het bijna onmogelijk om daar nog nieuwe stukken voor te vinden omdat hij zo oud is. Dat is natuurlijk een hele grote klap in ons gezicht aangezien we van plan waren om de van op het einde van onze trip te verkopen. Grote zucht!
We beschikken hier ook niet over internet (heel af en toe eens in de bazin haar huis) dus vergeef het ons als er niet snel op jullie mailtjes gereageerd wordt, het kan rap een paar weken duren eer we de kans krijgen om terug te sturen.
Voor alle mensen die ons huisje of onze 2 kleine schatten of de omgeving waarin we werken eens willen zien, er zijn foto`s van dit alles terug te vinden op ineke haar facebook!
De toekomst:
We hopen van tot halfweg mei in Shark Bay te kunnen blijven en we hopen dat we dan onze van terug tot in Perth krijgen om hem daar te `verkopen` of `weg te geven` of `langs de kant te laten staan`... en op het vliegtuig naar Bali te springen om te beginnen aan onze ontdekkingstocht door Azie. Byebye Australia!!
Wist je dat:
- Er hier geen noordpoolsteraan de hemel staat maar een zuiderkruis doordat we hier aan de andere kant van de wereld zitten.
- Ze hier wilde kamelen hebben rondlopen en wij daar jammergenoeg nog geen foto`s van hebben kunnen trekken, maar ze komen er beloofd!
- Ze mannengeiten hier Billy`s noemen en vrouwegeiten Nanny`s
- Ze in Australie nooit afdrogen omdat alles al droog is tegen dat je gedaan hebt met afwassen.
- De meeste dodelijek ongevallen op boerderijen hier gebeuren door het rijden met quadbikes? Maar wij zijn heel voorzichtig hoor mama`s!
- Onze oprit 82 km lang is en voor 40 kilometer uit dirt road bestaat?
-Quote van deze blog:
Tourists don't know where they've been, travelers don't know where they're going.' - Paul Theroux
Wees gegroet,
Nick en Ineke
Reacties
Reacties
Leuk om jullie blog te lezen.....groetjes..ik zal je mama missen op de markt,maar ze verdient het om te stoppen met werken. Dikke zoen xxxxx
Heel mooi, ben wel content zo'n dochter te hebben.
Soms zou ik wel efkens in jullie plaats willen zijn.
Geniet ervan ,ook in goeie en minder goeie momenten
Travelers don't know where they're going. Carpé Diem
Kusje, Pa & Ma
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}