Weg rozegeur, weg maneschijn

Andere titels konden ook nog geweest zijn:

- Man man man miserie miserie miserie
- Murphy heeft ons gevonden en laat ons niet meer los
- Aan alle lelijke liedjes komt blijkbaar GEEN eind

Ja zoals jullie kunnen lezen in de titels heeft het geluk ons eventjes verlaten en kampen we nogal met wat problemen, maar hieronder daarover meer, nu eerst eventjes verder gaan waar we de vorige keer gestopt waren.

Melbourne: ondertussen hebben we Melbourne bezocht, een heel leuke levendige stad. We waren daar net met de finales van de tennis en hebben daar natuurlijk alles uitgehaald!
We hebben samen met wel 1000 anderen naar ons Kimmeke gekeken tegen Azarenka op een heel groot scherm midden in de stad! Alle belgen en eigenlijk ook alle Australiers en alle Europeanen waren terecht ferm ontgoocheld toen Kim verloor!!
Op 28 januari (Nick zijn verjaardag) had hij een ticket gekregen om naar de vrouwefinale te gaan kijken, ook al was het ons kimmeke niet, toch vertrok hij met goeie moed naar het stadium om een ervaring van zijn leven mee te maken => helaas 300 dollar en 1u20min later was het spel gespeeld met een verdiend winnende Azarenka. Om toch nog een beetje waar voor zijn geld te hebben is hij nog blijven kijken naar de mannendubbel in de grote rod laver arena, ondertussen zat Ineke naast een koppel gezellige Hollanders de match te volgen op het grote scherm in tstad!
Oja niet te vergeten, in Melbourne hebben we ook Dajo , een studievriend van Nick en David, een studievriend van Ineke teruggezien! Met beiden een leuk weerzien, altijd geestig om mensen te zien die je kent zo ver van huis!

Onze onsjans:
- We waren al heel de reis er op gevierd dat we naar Tasmanie zouden gaan, blijkbaar een prachtig eiland net iets onder Australie. Toen we eindelijk naar de schepen info gingen vragen over de prijs kregen we pal het deksel op onze neus, 400 dollar voor enkele weg!! Grrr... behoorlijk onmogelijk om zoveel geld neer te tellen om enkele weken naar Tasmanie te gaan!
- Ondertussen waren we al enkele keren stilgevallen met onze auto, maar we kregen hem iedere keer gemakkelijk opnieuw in gang en waren nog niet overdreven gealarmeerd.
Daarna begon onze zoektocht naar mechaniekers die ons wouden helpen, om een heeeeeeeeeeeel lang verhaal wat korter te maken: 1 maand later, 5 mechaniekers later en meer dan 1000 dollar later zitten wij nog steeds met hetzelfde probleem met onze auto!
Hij valt op onverklaarbare wijze stil en het is een groot raadsel voor alle mechaniekers.
Ze zijn telkens zeker dat ze de oorzaak gevonden hebben, wij krijgen weer hoop, zij rekenen goed door (90 dollar per uur!!!) en 100 km later zitten we opnieuw met hetzelfde probleem, grrrrrrr!!
Er is hier ook een heel groot tekort aan mechaniekers, waardoor we altijd minimum 5 mechaniekers moeten aandoen voor 1tje tijd heeft om te helpen, een mens zou plots soms echt geen zin meer hebben om den uitleg nog keer te doen! En boven dit alles hebben we er sinds eergisteren een compleet nieuw probleem bijgekregen, onze time chain in de motor is beginnen ruttelen en dat blijkt ook een heel dure aangelegenheid te zijn om te laten maken, dusja zoals jullie zien ... het stopt niet!
Nuja maandag mogen we opnieuw naar een mechanieker en we hopen dat die net iets langer gestudeerd heeft en net iets minder duur is dan al de andere (yeah right)

other stuff: Om toch met een goed gevoel te eindigen hieronder nog een overzichtje van alle leuke dingen die we ondertussen ook hebben gedaan:
- We hebben the great ocean road afgereden, the twelve apostels gezien, prachtig!!
- We hebben erg leuke franse, nederlandse en duitse backpackers leren kennen en daar mening wijntjes mee gedronken!
- We hebben de nullarbor afgereden ( afstand van 3000 km, evenver van Parijs naar Moskou)
Er was daar werkelijk niets anders te zien dan weg en weg en een vree dor landschap langs de kant van de weg, je kan het op zen minst een ervaring noemen!
- We hebben aan een kraampje echte belgische wafels gegeten en in de winkel een blokje echte Hollandse edam gevonden voor niet zo veel geld.
- We hebben van een andere backpacker de laatste 2 seizoenen van de Big Bang theorie gekregen, whoehoew!
- We hebben een boom van 68 meter beklommen (en dat met hoogtevrees)

Wist je dat:

- We ons uurwerk al 4 maal hebben moeten aanpassen hier in Australie, momenteel is het 7 uur voor bij Belgie
- De nullarbor (die lange weg met niets) zijn naam te danken heeft aan het latijn `nullus arbus`, wat betekend `geen bomen` waarmee ze wouden aantonen dat vanaf dat punt geen vegetatie meer groeide en inderdaad wij kunnen dat beamen!
- Hier in Western Australie iedereen de hand naar elkaar opsteekt bij het autorijden, dit waarschijnlijk omdat de afstanden zo danig ver zijn en de mensen dan nog eens iets te doen hebben tijdens het rijden.
- We aan de grens tussen zuid-Australie en West- Australie al onze groenten en fruit enzo moesten afgeven.
- Dat we onderweg al dorpen zijn tegengekomen met 7 en 46 inwoners!!

De toekomst:

Wel als - en we zeggen wel als- de problemen met onze van opgelost geraken dan zouden we binnen enkele dagen in Perth moeten aankomen en van daaruit gaan we dan in vliegende vaart verder naar Shark Bay, waar een job op ons wacht! We hebben een job op een camping in the middle of nowhere waar we enkele maanden zullen tuinieren, schilderen en geiten vangen! We krijgen daar ook ons eigen kleine huisje om in te wonen tijdens die periode, dat zal eens leuk zijn na een haljaar in een Van! We weten nog niet juist hoelang we daar zullen blijven, waarschijnlijk een maand of 2! De internetverbinding wordt hier ook hoe langzamer hoe slechter dus het zou kunnen gebeuren dat wij minder en minder in staat zullen zijn jullie van ons doen en laten op te hoogte te brengen! Maar we doen ons best en we denken dat jullie wel eventjes zullen zoet zijn met deze kloefer van een blog!!

Quote van deze blog

- Als je denkt dat je bij het einde van de weg beland bent dan is het slechts een bocht die je moet nemen om weer op een recht stuk weg uit te komen! - (Griet Vanassche, mama Ineke)

We horen jullie graag de volgende keer terug!!
Groetjes,

Nick en Ineke