Haidieho daar luitjes, (piet pieraat?)

Zijn jullie er klaar voor? Dan zal ik nujullie vertellen wat er is gebeurd vorige weken: (plop?)

De laatste keer dat we een blogbericht achtergelaten hebben zaten we nog gezellig met onze luie doos in een hangmat met een boekje en het ruisen van de zee op de achtergrond!
Nu zitten we met onze handen tot op onze voeten kromgebogen in de bakkende zon groenten te plukken! Wat kan het leven in een korte periode toch rare wendingen nemen!

Hoe is het zover kunnen komen?

Zoals jullie al kunnen raden hebben we dus inderdaad werk gevonden, in Bowen ( Het dorp waar 'Australia' (de film met Nicole Kidman) is opgenomen.) Toen we hier aankwamen wist iedereen ons te vertellen dat we GEEN werk gingen vinden en dat het overal vol zat, dat ze nergens mensen zochten, blablabla... Conclusie, 1 dag later hadden we werk gevonden!!
Wij steken het natuurlijk op onze natuurlijke charme en doorzettingsvermogen, eerder dan toe te geven dat we misschien wel een tikkeltje geluk gehad hebben.

Waar zijn we nu juist beland?

Wel, we zitten letterlijk in de middle of nowhere (het is 30min rijden naar het dorp en er is letterlijk NIETS tussen hun huis en het dorp). We staan met onze campervan in hun achtertuin op zo een 4 tal meter van de te plukken groenten. Onze afstand woon-werk is nog nooit zo klein geweest. Het is een behoorlijk kleine boerderij wat resulteert in het feit dat wij hier bijna de enige plukkers zijn (op een marginale, grote mond, domme fluovestdragende vent na, jaja niet alle Australiërs zijn even knuffelbaar). De boer, zijn vrouw en hun 2 zonen leven hier ook en het is best een gezellige familie. We hebben al zo een licht vermoeden dat we zullen uitgenodigd worden op hun kerstfeestje in hun buitenverblijfje aan het strand.

Wat doen we hier nu juist?

Wel, das niet zo moeilijk om uit te leggen, we staan om 05u op en beginnen om 05u30 elke dag met goeie moed te plukken. We plukken chilli's, aubergines en paprika's, het ene doen we al wat liever dan het andere (YES CHILLI'S, NO PAPRIKA'S). We zijn hier behoorlijk vrij gelaten, dus we plukken tot we er genoeg van hebben. Dat gebeurt meestal rond een uur of 12u-13u. Ligt natuurlijk niet zo zeer aan ons doorzettingsvermogen en goeie wil maar meer aan het feit dat de temperaturen rond die tijd schroeiend worden.
We vinden het best wel leuk om de hele dag buiten te kunnen werken maar onze ruggen sputteren nu en dan toch behoorlijk tegen, maar alle aiies en oeies zijn al rap weer vergeten eens we op het einde van de week onze paycheque ontvangen! We verdienen zo grosso modo 1400 dollar per week (dat is zo een 1100 euro). We zitten hier nu bijna 3 weken en hopen dat ze ons zeker nog eens die periode zullen kunnen gebruiken. Het werk loopt hier namelijk op zijn einde...

De toekomst:

Wel, de toekomst ziet er een klein beetje hetzelfde uit als het heden, uitgezonderd een klein zonnetje aan de hemel dat we nu zondag The whitsundays gaan bezoeken: (eventjes wat meer infovan het internet geplukt voor jullie:)

(' Als een plaats geselecteerd wordt voor de Werelderfgoedlijst moet het gebied onder andere voldoen aan het volgende criterium: 'het gebied moet een natuurlijk fenomeen en/of van een exceptionele natuurlijke schoonheid zijn.'

Eén blik op de Whitsundays was waarschijnlijk genoeg om de eilandengroep voor de kust van Queensland op de lijst te plaatsen. De vierenzeventig eilanden van de Whitsundays liggen als parels in de Koraalzee. De vele koraalriffen beschermen de soms minuscule eilanden tegen de kracht van de oceaan. Het Great Barrier Reef vormt in het oosten een natuurlijke grens tussen de Stille Oceaan en de kalme lagune waarin de eilandengroep ligt. Door de beschermende werking van het rif is dit gedeelte van de beruchte Koraalzee vrijwel altijd kalm en nagenoeg rimpelloos.
Deze ideale omstandigheden maken The Whitsundays tot een van de mooiste plekken ter wereld om te zeilen. Moderne jachten en antieke driemasters slalommen langs de koraalriffen, onbewoonde eilanden en verlaten lagunes.Vanaf het dek van het schip kun je getuige zijn van dolfijnen en zeeschildpadden, die regelmatig een stuk meeliften met de schepen. De zee in dit beschermde natuurgebied is de leefomgeving van honderden diersoorten.
Door het vele koraal is de zee rond The Whitsunday Islands een prachtige plek om te snorkelen. De schoonheid onder water maakt het paradijs compleet: duizenden felgekleurde vissen leven rond de meer dan 250 soorten koraal in dit gebied. ')

Dus dat is toch alweer een mooi vooruitzicht voor zondag! Verder staat er niet veel anders op het programma danrugkraken, chiliplukken en zonnebakken, oja niet te vergeten VELE centjes incasseren! hihi...

Wist je dat:

- Rode en groene paprika's eigelijk identiek dezelfde paprika's zijn maar dat de rode gewoon een beetje langer blijven hangen? idemdito voor chili's!!
- Ze hier immens grote padden hebben die pas uitkomen van het moment je niet meer kan zien waar je loopt (als het donker is dus)?
- we hier nu elke dag chili en paprika's eten en we zo weer heel wat geld uitsparen aan groenten in de supermarkt? (iemand die wil een gokje wagen hoe rap we die zullen moe zijn?)
- De oudste zoon hier altijdblote vrouweboekjesachterlaat in ons toilet? En we daarblijkbaar geen probleem mee lijken te hebben?
- Australiërs in iedere zin minimum 10 keer het woord Fuck of Fucking gebruiken, gezellig...
- We nu pas onze eerste flitspaal zijn tegen gekomen?

Quote van deze blog:

Als je jong bent, is reizen een deel van je opvoeding;

als je ouder bent, is het een deel van je ervaring.

Met deze wijze woorden laten wij u...

Groetjes,

Nick en Ineke